తాత్కాలిక సోషల్ మీడియా
టెక్నాలజీకి సమయాన్ని ఏకకాలంలో ముఖ్యమైనదిగా మరియు గందరగోళపరిచేదిగా చేసే మార్గం ఉంది. మాట్లాడటం నుండి రాయడం, ధ్వని మరియు దృశ్యాన్ని రికార్డ్ చేయడం వరకు కమ్యూనికేషన్ టెక్నాలజీలు తాత్కాలికతను దెబ్బతీస్తాయి, గతం, వర్తమానం మరియు భవిష్యత్తును అనూహ్యమైన కొత్త మార్గాల్లో మిళితం చేస్తాయి.
సమయానికి తగ్గట్టుగా ముఖ్యమైనవి మరియు అర్ధం చేసుకోవడాన్ని అసాధ్యం చేసే సామర్థ్యం టెక్నాలజీకి ఉంది.
మాట్లాడటం నుండి రాయడం, దానినుండి ధ్వని మరియు స్థలము రికార్డు చేయడం వరకూ కమ్యూనికేషన్ టెక్నాలజీలు గత, ప్రస్తుత మరియు భవిష్యత్తును ఊహించడానికి వీలుకాని కొత్త మార్గాల్లో తాత్కాలికంగా అంతరాయం కలిగిస్తాయి. ఈ అస్తవ్యస్తమైన అశాశ్వత సోషల్ మీడియా ఆసక్తిలో ఒక భాగము - లేదా కనీసం నాకు ఏది ఆసక్తిని కలిగిస్తుందో అది. ప్రత్యేకించి, ఇంతవరకూ సోషల్ మీడియా నిర్మించిన వాస్తవము, కాలానికి ఒక నిర్దిష్టమైన మరియు ప్రత్యేకితమైన ధోరణిని కలిగి ఉంది: దాదాపుగా ప్రతీదీ ఎప్పటికీ ఉండిపోయేలా రికార్డింగ్ చేసే ఊహాత్మక అనివార్యత.
సోషల్ మీడియాపై మన వ్యక్తిగత అవగాహన, పరిశోధనలు చాలావరకు మనం ఆన్‌లైన్‌లో చేసేవి శాశ్వతంగా ఉంటాయని భావించబడుతుంది. ఈరోజున పోస్ట్ చేసిన ఫోటో సుమారు రేపటి వరకూ ఉంటుంది. కొన్నిసార్లు అది ఒక సంతృప్తి కలిగించే ఆలోచన: ఈ క్షణం మీదట మనం ఒకరోజున చక్కగా కనిపించగలము. కొన్నిసార్లు అది మనం ఇప్పుడు చేస్తున్న పని ఆ తర్వాత మనల్ని కరవడానికి తిరిగి వస్తుందనే భయంకరమైన భావన కలుగుతుంది. సోషల్ మీడియా కంటెంట్ తొలగించడంపై కొంత పరిశోధన జరుగుతుండగా-ఉదాహరణకు, యూజర్‌లు తమ కంటెంట్‌ని క్రమానుగతంగా తొలగించే “వైట్-వాలింగ్” పై danah boyd యొక్క అద్భుతమైన పని - సోషల్ మీడియాపై మనకున్న అత్యధిక అవగాహనలు కంటెంట్ అధికంగా శాశ్వతం అని భావిస్తారు. ఉదాహరణకు రాబ్ హార్నింగ్ సరిగ్గా ఎత్తి చూపుతారు, అదేమంటే “స్వీయ” అనేది డేటా మరియు సోషల్ మీడియా డాక్యుమెంటేషన్, వాదనతో ఎక్కువగా ముడిపడి ఉంది.
సర్వత్తా నిఘా ఇక్కడ నుండి ఆత్మాశ్రయత గురించిన ఒక ప్రాథమిక వాస్తవం అవుతుంది. స్వయంగా ఎలా రికార్డ్ చేయబడిందో లేదా చేేయబడుతుందనేది పరిగణనలోకి తీసుకోని స్వీయభావన ఉండదు, ఆ స్వీయ, ఆన్‌లైన్ శోధనల ఒక వాస్తవ కళగా ఎలా మారుతుంది
“రికార్డెడ్” మరియు “కళాకృతి” అనేవి ఇప్పుడు మునుపటిని తదుపరిగా ఊహించే ఖచ్చితమైన సముచిత పదాలు. ఐతే రికార్డింగ్‌ని ఎల్లప్పుడూ అనివార్యమైన భవిష్యత్ కళాకృతిగా చూడాల్సిన అవసరం ఉందా? సోషల్ మీడియా కంటెంట్ ఎప్పటికీ ఉండిపోవాలని మనం ఊహించడం కొనసాగించాల్సిన అవసరం ఉందా? ఒకవేళ సోషల్ మీడియా తక్కువ శాశ్వతంగా ఉండే రికార్డింగ్‌లను, బదులుగా మరింత తాత్కాలికమైనవి ఉండాలని నొక్కి చెబితే, గుర్తింపుకు ఏమి జరుగుతుందోనని నాకు ఆసక్తిగా ఉంది. ఇది ఒక స్థిరమైన"కళాకృతి" గా తనకుతాను గుర్తింపు గురించిన పట్టింపును తక్కువ కలిగిఉంటుంది, ఒక సంభావ్య భవిష్యత్ గతముగా వర్తమానము యొక్క తక్కువ వ్యామోహ అవగాహనకలిగి మరియు బదులుగా వర్తమానం యొక్క, వర్తమానంకొరకు కాస్త ఎక్కువగుర్తింపు కలిగి ఉంటుంది.
సులువుగా, సోషల్ మీడియా ఊహించిన శాశ్వతత్వము మొత్తం ఆలోచనను మనము పునరాలోచిస్తే సంగతి ఏమిటి? సోషల్ మీడియా తన రకాలన్నింటిలోనూ, రూపకల్పనచే తాత్కాలికతను పెంపొందించడం ద్వారా కాలానికి విభిన్నంగా బోధించబడితే సంగతి ఏమిటి? అశాశ్వతత్వము డిఫాల్ట్‌గా మరియు శాశ్వతత్వం దాదాపుగా ఒక ఆప్షన్ అయితే, వివిధ సోషల్ మీడియా సైట్లు ఎలా కనిపించవచ్చు?
సోషల్ మీడియాలోనికి మరింత అశాశ్వతత్వాన్ని ఎక్కించే ప్రాముఖ్యతను తక్కువ అంచనా వేయడం సులభం. అయితే, సోషల్ మీడియాను మరింత తాత్కాలికం చేయడానికి ప్రాథమికంగా ఆన్‌లైన్ దృశ్యతకు, డేటా గోప్యతకు, కంటెంట్ స్వంతదనము, "మరచిపోయే హక్కు" పట్ల మన సంబంధాలను అప్రమత్తం చేస్తుంది. అది సామాజిక వివక్ష, సిగ్గు, మరియు గుర్తింపు యొక్క పనివిధానాన్నే మేల్కొలుపుతుంది.
"మరచిపోయే హక్కు"కు అతీతంగా, జ్ఞాపకం ఉంచుకునే కర్తవ్యబాధ్యత సాధ్యతను తుడిచివేయడం గురించిన సంగతి ఏమిటి?
***
సంవత్సరాలు గడిచే కొద్దీ సర్చ్ ఫలితాలలో హైస్కూల్ విద్యార్థి పేరు ఎలా అగుపిస్తుంది, లేదా అధ్యక్ష అభ్యర్థులు గతంలోని తమ స్వంత ఆన్‌లైన్ ప్రొఫైల్స్ కు విరుద్ధంగా ఎలా నడుస్తారనే విషయం గురించి ఆలోచిస్తాము. నిజంగా, ఆ సాధారణ స్వీయ ప్రకటన, “నా చిన్నప్పుడు సోషల్ మీడియా లేదు, అందుకు నాకు చాలా ఆనందంగా ఉంది!” అంతిమంగా, భవిష్యత్తులో త్రవ్వినప్పుడు మన వర్తమానం ఎంత పెద్ద సమస్యగా ఉంటుందని విశ్లేషించుకునే ఒక మార్గం. మనం ఏమి చేస్తున్నామో అందుకు మనం సిగ్గుపడాల్సి ఉంది, మనం ఇప్పుడు ఏమి క్రియేట్ చేస్తున్నామో అది భవిష్యత్తులో వివక్షను తెస్తుంది అనేది తరచుగా వచ్చే సందేశం.
శాశ్వత మీడియా తీసుకురాగల హానిని గుర్తించడం ఎంతో ఎంతో ముఖ్యము - మరియు ఈ హాని సమానంగా పంపిణీ చేయబడదు. నియమపూరితం కానిగుర్తింపులు ఉన్నవారు లేదా ఇతరత్రా సామాజికంగా నిస్సహాయులు గత డేటా అవమానం మరియు వివక్షనుకలిగించే రీతిలో ఉండవచ్చు కాబట్టి సంభావ్య నష్టాలను ఎదుర్కొనే అవకాశం ఉంటుంది. సోషల్ మీడియా కంపెనీలు గోప్యత పొరపాట్లను చేసినప్పుడు, ముక్కుసూటిగా లేని వారు, శ్వేత మరియు మగవారు తరచుగా అత్యధిక ధర చెల్లిస్తారు. అందువల్లనే మరచిపోయే హక్కువంటి ఉద్యమాలు చాలా కీలకం అవుతాయి.
అయినప్పటికీ ఇక్కడ ఒక ఉత్కంఠ ఉంటుంది: తాత్కాలిక సోషల్ మీడియా సిగ్గుతో గల మీ గతాన్ని దాచడటానికి ప్రోత్సహిస్తున్నందున అది అందించే ప్రయోజనాల వలలో పడకుండా మనం జాగ్రత్తగా ఉండాల్సి ఉంటుంది. ముందు నేను వాదించినట్లుగా,
వ్యక్తులుగా మనం కాలక్రమేణా ఎలా మారిపోయామో అనే డాక్యుమెంటు, మన స్వంత ఇబ్బందికరమైన గతం యొక్క రికార్డులు లేకుండటాన్ని మనం గొప్పగా అనుకుంటునప్పుడు, కచ్చితత్వం, సాధారణీకరణ మరియు మార్పులేని ప్రవర్తనను ఆశించే సాంస్కృతిక నియమాన్ని మనం అంతే సమానంగా సంబరంగా జరుపుకుంటున్నాము. ఎక్కువమంది గనక గత గుర్తింపులను మరింత సగర్వంగా చెప్పుకుంటే ఏమవుతుంది? మనం గుర్తింపు స్థిరత్వ నియమాన్ని త్రోసిరాజనవచ్చు, అది ఏ ఒక్కరూ దానివరకూ ఏ విధంగానూ ఉండలేని నియమం, మరియు దాని స్వంతం కొరకు మార్పు మరియు ఎదుగుదలను స్వీకరించవచ్చు. గుర్తింపు అనేది దోషరహితంగా స్థిరంగా ఉండదు మరియు ఉండజాలదు అనే వాస్తవాన్ని ఎదిరించుటకు బహశః సోషల్ మీడియా యొక్క ప్రజాదరణ ఎక్కువమందిని బలవంతపెడుతుంది.
ఒకరి గతాన్ని దాచడముగా డేటా తొలగింపును రూపకల్పన చేయడమనేది మనిషిగా ఉంటూ మారడం కొంతవరకూసిగ్గుపడాల్సిన విషయంగా, వాస్తవానికి స్వల్ప డిజిటల్ మురికి కళంకాన్ని మరింత ముందుకు తీసుకువెళ్ళవచ్చు. గణనీయమైన పొరపాట్లు ఉన్నప్పటికీ సైతమూ ఇంతకు ముందు మేము ఎంత భిన్నంగా ఉండే వాళ్ళము అని హత్తుకోవడం డాక్యుమెంట్ చేయబడిన మన గతాల పట్ల ఒక ఆరోగ్యకరమైన ధోరణి అవుతుంది. మార్పును ఒక తప్పుగా కాకుండా ఒక సానుకూల అంశముగా, ఎదుగుదలకు ఋజువుగా, తప్పుకు బదులు ఒక గుర్తింపు అంశముగా చూడవచ్చు.
***
గతం నుండి దాక్కోవడం కాకుండా వర్తమానాన్ని స్వీకరించేదిగా నేను తాత్కాలిక సోషల్ మీడియాను అర్థం చేసుకునే రెండో మార్గాన్ని సూచించాలనుకుంటున్నాను. తన స్వంత ప్రయోజనం కోసం వర్తమానమును స్వీకరిస్తూ భవిష్య గతాల శ్రేణిపై దృష్టి సారించడానికి సోషల్ మీడియాను ఉపయోగించడం నుండి మన దైనందిన దార్శనికతను Snapchat లాంటి అశాశ్వత మీడియా మారుస్తుందని వాదిస్తూ నేను గత ఫిబ్రవరిలో ద న్యూ ఎంక్వైరీలోని ఒక వ్యాసంలో Snapchat గురించి రాయడం మొదలుపెట్టాను. మన జీవితాలను డాక్యుమెంట్ చేయడం కొత్తది కానప్పటికీ, చేస్తున్నరకాలు మరియు స్థాయి ఇది: సోషల్ మీడియా, స్మార్ట్ ఫోన్‌లు మరియు డాక్యుమెంటేషన్ యొక్క మిగతా విస్తరిస్తున్న సాంకేతికతలు వర్తమానములోని ప్రపంచాన్ని ఒక సంభావ్య ఫోటో, GIF, వీడియో, స్టేటస్ అప్‌డేట్, ఆర్కైవ్ చేయబడాల్సిన చెక్-ఇన్ గా చూడడానికి ప్రజలను ప్రోత్సహిస్తాయి. మరియు, ముఖ్యంగా, ప్రత్యేకించి సోషల్ మీడియా మన క్షణభంగురతకు వీక్షకుల్ని అందిస్తుంది, అది పాక్షికంగా మనకు మనం మరియు ఇతరుల్ని ఎంతో సమగ్రంగా డాక్యుమెంట్ చేసుకోవడం పట్ల మన సుముఖతకు బాధ్యత వహిస్తుంది.
సోషల్ మీడియా యుగములో డాక్యుమెంటేషన్ యొక్క ఈ సంస్కృతి ప్రత్యేకించి వ్యామోహంగా తయారైంది. ఎందుకంటే సోషల్ మీడియాపై మనం చేసేది తరచుగా శాశ్వతం, ఈ డాక్యుమెంటరీ దార్శనికతఒక మనోభావాల కు కొలమానంగా ఉండబోతోంది. ఇటీవలి డిజిటల్ snapshots అవి కాలముచే పాతవిగా ఉంటే, అవి ‘వర్తమానము కొరకు వ్యామోహం’ అద్భుతమైన ఉదాహరణగా వాటిని కనిపించేలా చేసిన ఫాక్స్- వింటేజ్ ఫోటో ఫిల్టర్‌లు, దాదాపు ఏ క్షణాన్నయినా సరే కచ్చితంగా జ్ఞాపకంపెట్టుకోగలిగినదే అనిపించేలా చేస్తాయి. శాశ్వత సోషల్ మీడియా, వర్తమానము డాక్యుమెంట్ చేయదగినదనే ఒక అవగాహనను ప్రోత్సహిస్తుంది. దీనికి విరుద్ధంగా, తాత్కాలిక సోషల్ మీడియా, వ్యామోహ వ్యతిరేకిగా ఉంటుంది, వర్తమానం ఎలా ఉందో అలా ఉంటే చాలు అనిపిస్తుంది.
దీని కారణంగా, తాత్కాలిక సోషల్ మీడియా మెమరీతో సంక్లిష్టమైన సంబంధం కలిగి ఉంటుంది. శాశ్వత సోషల్ మీడియా యొక్క కోరికలో ఒక భాగం ఏమిటంటే, వెనక్కి తిరిగి చూడగలిగి మరియు మన జీవితాల గురించి ఎక్కువ గుర్తుపెట్టుకోగలిగి ఉండడం. ఐతే మనం ఎంత ఎక్కువ సేవ్ చేస్తే అంత ఎక్కువ జ్ఞాపకం ఉంచుకుంటామనే తర్కము మితిమీరిన డాక్యుమెంటేషన్ యొక్క ఒక స్థాయిలో భగ్నం కావచ్చు, ఒకవేళ అవి కచ్చితంగా రికార్డు చేయబడితే బహుశా జ్ఞాపకం ఉంచుకోవాల్సింది తక్కువగా ఉంటుంది. మెమరీలు మరియు కొన్ని జ్ఞాపకముంచుకునే పనులను డేటాబేస్‌లకు ఆఫ్‌లోడ్ చేయడం ద్వారా, మనము నిజంగా ఆ విరామమును జ్ఞాపకముంచుకోవాల్సిన అవసరం లేదు ఎందుకంటే అవి విస్తరిస్తున్నడిజిటల్ ఫోటో ఆల్బమ్‌లలో ఎంతో బాగా నిల్వ చేయబడ్డాయి; అసంఖ్యాకమైన ఆర్కైవ్‌లు చాలా ఎక్కువ అల్పంగా తయారవుతున్నాయి కాబట్టి వాటిని మీరు బహుశా చాలా అరుదుగా వెనక్కి తిరిగి చూసుకోవచ్చు. ప్రత్యామ్నాయంగా, రాబోయేతరాల కొరకు కొంత నమోదు చేయకపోవడమనేది మరింత జ్ఞాపకముంచుకునేదిగా అవుతుంది. ఉదాహరణకు, Snapchat కౌంట్‌డౌన్ టైమర్ అత్యవసర ధ్యాసను కోరుతుంది; మీరు వేగమనిపించినప్పుడు, మీరు కఠినంగా కనిపిస్తారు. బొమ్మను ఖచ్చితంగా జ్ఞాపకం ఉంచుకోలేకపోవచ్చు, ఐతే అది చెప్పే కథ మరియు ఆ క్షణంలో మీకు ఎలా అనిపించింది అనేది అత్యంత ముఖమైనది. శాశ్వత సోషల్ మీడియా ఒక ఫోటో వివరాలపై మక్కువ చూపుతుది, కాగా తాత్కాలిక సోషల్ మీడియా అది ఏమిటి మరియు అది మీలో ఏమి కదిలించిందనే దానిపై మక్కువ చూపుతుంది.
ఈ విధంగా, తాత్కాలిక సోషల్ మీడియా అనేది సోషల్ మీడియా అల్పత్వానికి ఒక వ్యతిరేకవాదం కూడా కావచ్చు. ముఖ్యంగా, ఒక విషయాన్ని డాక్యుమెంట్ చేయడమనేది దాని పట్ల ధ్యాస పెట్టాల్సిన విలువను ప్రకటించడం; అయితే నేడు జరుగుతున్న విధంగా డాక్యుమెంటేషన్ విపరీతంగా విస్తరించిపోయినప్పుడు దాని ప్రాముఖ్యత తగ్గిపోతుంది. సమీప భవిష్యత్తులో సమీప గతం తక్కువ కొరతగా ఉంటుంది ఎందుకంటే ప్రస్తుత వర్తమానం ఎంతో పుష్కలంగా ఉంటుంది సామాజిక వేదికలలోనికి లాగిన్ కావడమనేది నేడు తరచుగా ఒక జాతరగా అనిపిస్తుంది, ఈ సైట్లను ఉద్భవింపజేసే రోజువారీ అశాశ్వతత్వం "డాక్యుమెంట్" మరియు "ప్రాముఖ్యత" మధ్య ఆవశ్యక సంధానతను కొట్టుకుపోయేలా చేసింది. ఫోటోగ్రాఫ్‌ల కొరతగా ఉన్నప్పుడు, ఫోటోగ్రాఫిక్ డాక్యుమెంటేషన్ కొంత ప్రాముఖ్యత స్థాయిని సంతరించుకొంది, కాగా నేడు ముసుగు కప్పుకొని ఎవరైనా ఫోటోగ్రాఫింగ్ చేస్తున్నారంటే అదో పెద్ద జోక్. ఫోటోగ్రాఫిక్ డాక్యుమెంటేషన్ యొక్క పుష్కలత్వం దాని స్వంత విలోమాన్ని ఏర్పరచుకొంది: ఒక్క క్షణం ఫోటోగ్రాఫింగ్ చేయడమనేది తరచుగాప్రాముఖ్యతను తెలియజేయదు, ఉదాహరణకు, మీ ఆహారం యొక్క ఫోటోను తీయకపోవడం అనేది వ్యవస్థాపన మరియు మీ కంపెనీ పట్ల గౌరవాన్ని ప్రదర్శించగలుగుతుంది. విపరీతమైన డాక్యుమెంటేషన్ యొక్క ఈ యుగంలో, ప్రత్యేకించి ఫోటోగ్రాఫ్ మరియు సాధారణంగా డాక్యుమెంటేషన్, ప్రాముఖ్యత గురించి తక్కువగా మరియు సామాన్యత గురించి ఎక్కువగా తయారవుతున్నాయి. తాత్కాలిక సోషల్ మీడియా డాక్యుమెంటరీ పేర్చివేతకు తావివ్వకుండా దాని వలయానికి ఆటంకం కల్పిస్తూ కాస్త అధికంగా అవసరమైన కొరతను సృష్టిస్తుంది. మనం మన స్వంత జీవితాలకు రుజువులను నిల్వ చేసేవాళ్లం; ప్రతిదీ సేవ్ చేసినప్పుడు ముఖ్యమైన పురాతత్వశాస్త్రము ఏదీ ఉండదు.
***
నేను అశాశ్వతత్వం, వర్తమానం, ప్రస్తుత క్షణాన్ని పెంచి పోషిస్తున్నానా? కొంత స్థాయి వరకూ, అవును. సోషల్ మీడియా చిన్నది, అది మన డేటా యొక్క ఈ ఊహాజనిత పనితీరుకు మించి పెరుగుతూ ఉందని నేను భావిస్తున్నాను. ఒక దిద్దుబాటు చర్య, అశాశ్వతత్వం యొక్క సూదిమందు, ఎంతో అవసరం మరియు దీనికి బకాయి ఉంది. వర్తమానం ఎల్లప్పుడూ స్వంతము, స్థిరంగా ఉండటం మరియు బిగించబడి ఉండనవసరం లేదు; కొన్నిసార్లు ఎక్కువ క్షణాలు డాక్యుమెంట్ కాకుండా మరియు పంచుకోబడకుండా వీలు కల్పిస్తూ దానిని ఉన్నది ఉన్నట్లు ఉండేలా వదిలేయడం ఉత్తమం, ఐతే అమలు చేయబడిన డాక్యుమెంటరీ బాక్సులు మరియుపెరుగుతున్న డేటాబేస్ లలో భద్రపరచబడిన సంబంధిత గణాంకాల వర్గాలను వదిలేయకుండా ఉండాలి. బదులుగా, తాత్కాలిక సోషల్ మీడియా వర్తమానాన్ని ఒక మ్యూజియములోకి తీసుకెళ్లాలని ఆకాంక్షించే అంశంలాగా తక్కువగా చూస్తుంది ఐతే కొంత తెలియనిది, వర్గీకరించనిది, పనికి ఉంచకూడనిదిగా చూస్తుంది.
వీటిలో ఏదీ మనం మరింత శాశ్వతమైన డాక్యుమెంటేషన్ ని వదిలేయాలని చెప్పడానికి కాదు. తాత్కాలిక సోషల్ మీడియా వాస్తవానికి మన్నికైన సోషల్ మీడియాను వ్యతిరేకించదు. నేను పైన ఒప్పుకున్నట్లుగా, మనలో అనేక మంది గతంలో జరిగిన ఘటనల నుండి వాస్తవాలను ఆనందిస్తాము. ముఖ్యమైన జీవిత-సంఘటనల టైమ్‌లైన్‌కు ఒక అప్పీల్ ఉంటుంది. ఐతే శాశ్వతత్వం ప్రామాణికం కాకూడదు, మరియు బహుశా డిఫాల్ట్ కూడా కాకూడదు. విషయాలు మరీ తరచుగా ఎప్పటికీ ఉండేలా పంచుకోబడని ఒక క్లిష్టమైన సోషల్ మీడియా వాతావరణములోసమయాన్ని ఒక వేరియబుల్ గా మరింత పరిగణిద్దాం. అవును, ప్రస్తుతం ఉన్న అనేక సైట్లు తమ ప్లాట్‌ఫారంపై కొన్ని తొలగింపు సమర్థతలను కలిగి ఉన్నాయి, అయితే ఎక్కువ సోషల్ మీడియా గనక అట్టడుగు నుండి పై దిశగా నిర్మించబడిన అశాశ్వతత్వం కలిగి ఉంటే ఏమిటి సంగతి?
ఇవన్నీ నేను పనిచేయాలనుకుంటున్న మరియు మరింత ఆలోచించాల్సిందిగా ఇతరుల్ని ప్రోత్సహించాలని నేను కోరుకునే ప్రశ్నలు మరియు సమస్యలు. వెబ్ అంటే మరచిపోవడానికి ముగింపు అని కాదు; నిజంగా, అది దానిని కోరింది.
