താത്കാലിക സോഷ്യൽ മീഡിയ
സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്ക് ഒരേ സമയം കാലത്തെ പ്രധാനപ്പെട്ടതും അമ്പരപ്പിക്കുന്നതുമാക്കി മാറ്റാൻ ഒരു വഴിയുണ്ട്. സംസാരിക്കുന്നത് മുതൽ എഴുതുന്നത് വരെയും ശബ്ദവും കാഴ്ചയും റെക്കോർഡ് ചെയ്യുന്നത് വരെയുമുള്ള ആശയവിനിമയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഭൂതകാലം, വർത്തമാനകാലം, ഭാവി എന്നിവയെ പ്രവചനാതീതമായ പുതിയ വഴികളിൽ കൂട്ടിക്കലർത്തിക്കൊണ്ട് കാലക്രമത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നു.
ഒരേസമയം പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നതും അലോസരപ്പെടുത്തുന്നതുമാക്കുന്ന ഒരു രീതി സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്കുണ്ട്.
സംസാരിക്കുന്നതിൽ നിന്നും എഴുത്തിൽ നിന്നും ശബ്ദവും കാഴ്ചയും റെക്കോർഡ് ചെയ്യുന്നതുവരെയുള്ള ആശയവിനിമയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ താല്‍ക്കാലികത്വത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ഭൂതകാലത്തെയും വർത്തമാനത്തെയും ഭാവിയെയും പ്രവചനാതീതമായ പുതിയ വഴികളിൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ കുഴുപ്പംപിടിച്ച സ്ഥിരതയില്ലായ്മ സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ താൽപ്പര്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് - അല്ലെങ്കിൽ അത്രയെങ്കിലുമാണ് എനിക്ക് താൽപ്പര്യമുള്ളത്. പ്രത്യേകിച്ചും, ഇതുവരെ നിർമ്മിച്ച സോഷ്യൽ മീഡിയയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേകവും സവിശേഷവുമായ, സമയക്രമീകരണമുണ്ട്: മിക്കവാറും എല്ലാം എന്നെന്നേക്കുമായി റെക്കോർഡുചെയ്യുന്നതിന്റെ അനിവാര്യത.
സോഷ്യൽ മീഡിയയെക്കുറിച്ചുള്ള ഞങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ ധാരണകളും ഗവേഷണവും, ഞങ്ങൾ ഓൺലൈനിൽ ചെയ്യുന്നത് സ്ഥിരമായ സാധ്യതയാണെന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു. ഇന്ന് പോസ്റ്റ് ചെയ്ത ഫോട്ടോ നാളെയും ഉണ്ടാകും. ചിലപ്പോൾ അത് സംതൃപ്തി നൽകുന്ന ഒരു ചിന്തയാണ്: ഒരു ദിവസം നമുക്ക് ഈ നിമിഷത്തെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കാൻ കഴിയും. ചിലപ്പോൾ ഇത്, നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ചെയ്യുന്ന എന്തെങ്കിലും പിന്നീട് ആക്രമിക്കാനായി തിരികെ വരും എന്ന ഭീതിയുളവാക്കുന്ന ധാരണയാണ്. സോഷ്യൽ മീഡിയ ഉള്ളടക്കം ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചില ഗവേഷണങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും - ഉദാഹരണത്തിന് ദാന ബോയിഡിന്റെ “വെളുത്ത മതിൽ”ഉപയോക്താക്കൾ ഇടയ്ക്കിടെ അവരുടെ ഉള്ളടക്കം ഇല്ലാതാക്കുന്നു social സോഷ്യൽ മീഡിയയെക്കുറിച്ചുള്ള ഞങ്ങളുടെ മിക്ക ധാരണകളും ഉള്ളടക്കത്തെ ശാശ്വതമാണെന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, റോബ് ഹോർണിംഗ് ശരിയായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു, “സ്വയം” എന്നത് ഡാറ്റയും സോഷ്യൽ മീഡിയ ഡോക്യുമെന്റേഷനുമായി കൂടുതൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, വാദിക്കുന്നു,
സർവ്വവ്യാപിയായ നിരീക്ഷണമാണ് ഇവിടെ നിന്നുള്ള വ്യക്തിനിഷ്ഠതയെക്കുറിച്ചുള്ള അടിസ്ഥാന വസ്തുത. സത്ത എങ്ങനെയായിരുന്നു അല്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ റെക്കോർഡ് ചെയ്യപ്പെടും, ഓൺലൈൻ തിരയലുകളുടെ ഒരു കലാസൃഷ്ടിയായി ആ സത്ത എങ്ങനെ മാറുമെന്ന് കണക്കിലെടുക്കാത്ത ഒരു അവബോധവും ഉണ്ടാകില്ല.
“റെക്കോർഡ് ചെയ്‌തത്”, “കലാസൃഷ്ടി” എന്നിവ ഇപ്പോൾ ഉചിതമായ പദങ്ങളാണ്, ആദ്യത്തേത് പിന്നീടുള്ളത് എന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു. എന്നാൽ റെക്കോർഡിംഗിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭാവിയിലെ അനിവാര്യമായ ഒരു കലാസൃഷ്ടിയായി കാണേണ്ടതുണ്ടോ? സോഷ്യൽ മീഡിയ ഉള്ളടക്കം എന്നെന്നേക്കുമായി ഇരിക്കണമെന്ന് അനുമാനിക്കുന്നത് തുടരേണ്ടതുണ്ടോ? സോഷ്യൽ മീഡിയ കൂടുതൽ താൽക്കാലികമായതിന് പകരം കുറച്ച് കാലം നിലനിൽക്കുന്ന റെക്കോർഡിംഗുകൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകിയാൽ ഐഡന്റിറ്റിക്ക് എന്ത് സംഭവിക്കും എന്നതിനെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് ജിജ്ഞാസയുണ്ട്. സ്ഥിരമായ ഒരു “കലാസൃഷ്ടി” എന്ന നിലയിൽ സ്വത്വത്തെ കുറച്ചുകൂടി പരിഗണിക്കുന്ന ഐഡന്റിറ്റിയാണിത്, വർത്തമാനകാലത്തെ ഭാവിയിലെ ഭൂതകാലത്തെന്ന നിലയിൽ ഒരു കുറഞ്ഞ ഗ്രഹാതുരമായ ധാരണയും, പകരം വർത്തമാനകാലത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള കുറച്ചുകൂടി വർത്തമാനകാലത്തിന്റെ ഒരു ഐഡന്റിറ്റിയും.
ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ സ്ഥിരതയെക്കുറിച്ചുള്ള മുഴുവൻ ആശയങ്ങളും പുനർവിചിന്തനം ചെയ്താലോ? രൂപകൽപ്പനയിലൂടെ താൽക്കാലികതയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത് വഴി സോഷ്യൽ മീഡിയ, അതിന്റെ എല്ലാ വൈവിധ്യങ്ങളിലും കാലാകാലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നെങ്കിലോ? നശ്വരത സ്ഥിരസ്ഥിതിയും സ്ഥിരതയുമാണെങ്കിൽ, വിവിധ സോഷ്യൽ മീഡിയ സൈറ്റുകൾ എങ്ങനെയായിരിക്കും ഉണ്ടായിരിക്കുക?
സോഷ്യൽ മീഡിയയിലേക്ക് കൂടുതൽ നശ്വരത സന്നിവേശിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം കുറച്ചുകാണുന്നത് എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ സോഷ്യൽ മീഡിയയെ കൂടുതൽ താൽക്കാലികമാക്കി മാറ്റുന്നതിന്, ഓൺലൈൻ ദൃശ്യപരത, ഡാറ്റ സ്വകാര്യത, ഉള്ളടക്ക ഉടമസ്ഥാവകാശം, “മറക്കാനുള്ള അവകാശം” എന്നിവയുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധങ്ങളെ അടിസ്ഥാനപരമായി മാറ്റുന്നു. ഇത് സാമൂഹിക കളങ്കം, അപമാനം, സ്വത്വം എന്നിവയുടെ പ്രവർത്തനത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു.
‘മറക്കാനുള്ള അവകാശം’ എന്നതിനപ്പുറം, ഓർമ്മിക്കാനുള്ള ബാധ്യതയുടെ സാധ്യമായ ചോർച്ചയെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയാനുള്ളത്?
...
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷവും തിരയൽ ഫലങ്ങളിൽ ഹൈസ്‌കൂൾ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പേര് എങ്ങനെ ദൃശ്യമാകുമെന്നതിനെക്കുറിച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനാർത്ഥികൾ അവരുടെ മുൻകാല ഓൺലൈൻ പ്രൊഫൈലുകൾക്കെതിരെ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുമെന്നതിനെക്കുറിച്ചോ ഞങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ, ആ പൊതുവായ പ്രസതാവന, “എന്റെ ചെറുപ്പകാലത്ത് സോഷ്യൽ മീഡിയ ഇല്ലാതിരുന്നതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ട്! ” എന്നത് ആത്യന്തികമായി ഭാവിയിൽ ഖനനം ചെയ്യുമ്പോൾ നമ്മുടെ വർത്തമാനകാലം എത്ര വലിയ പ്രശ്‌നമാകുമെന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു മാർഗമാണ്. നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് നാം ലജ്ജിക്കണം, ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് ഭാവിയിൽ കളങ്കമുണ്ടാക്കുമെന്നതാണ് ഇതിന്റെ സന്ദേശം.
സ്ഥിരമായ മാധ്യമങ്ങൾ വരുത്തിയേക്കാവുന്ന ദോഷം തിരിച്ചറിയേണ്ടത് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്–ഈ ദോഷം തുല്യമായി വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല. മാനദണ്ഡപ്രകാരമല്ലാത്ത ഐഡന്റിറ്റികളുള്ളവരോ അല്ലെങ്കിൽ സാമൂഹികമായി ദുർബലരായവരോ ആയവർ മുൻകാല ഡാറ്റ മൂലം അപമാനവും കളങ്കവും ഉണ്ടാക്കുന്ന നാശനഷ്ടങ്ങൾ നേരിടാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. സോഷ്യൽ മീഡിയ കമ്പനികൾ സ്വകാര്യതയിൽ തെറ്റുകൾ വരുത്തുമ്പോൾ, മിക്കപ്പോഴും നേരായതല്ലാത്ത, വെളുത്ത, പുരുഷൻ‌മാരല്ലാത്ത ആളുകളാണ് കൂടുതൽ വില നൽകേണ്ടി വരുന്നത്. ഇതിനാലാണ് ചലനങ്ങൾ മറക്കാനുള്ള അവകാശം വളരെ നിർണായകമാണ്.
എന്നിരുന്നാലും, ഇവിടെ ഒരു സംഘർഷമുണ്ട്: അപമാനം മൂലം നിങ്ങളുടെ ഭൂതകാലത്തിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചുവയ്ക്കുന്നത് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ താൽക്കാലിക സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ സാധ്യമായ നേട്ടങ്ങൾ മറച്ചുവെയ്ക്കാതിരിക്കാൻ നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കണം. ഞാനെന്നപോലെ വാദിച്ചു മുമ്പ്,
വ്യക്തികളെന്ന നിലയിൽ കാലക്രമേണ നമ്മൾ എങ്ങനെ മാറിയിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഒരു രേഖയായ, നമ്മുടെ സ്വന്തം ലജ്ജാകരമായ ഭൂതകാലത്തിന്റെ രേഖകൾ ഇല്ലാത്തതിനെ നമ്മൾ പുകഴ്ത്തുമ്പോൾ, പൂർണ്ണത, സാമാന്യവൽക്കരണം, മാറ്റമില്ലാത്ത പെരുമാറ്റം എന്നിവ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന സാംസ്കാരിക മാനദണ്ഡത്തെ നമ്മൾ സമാനമായി ആഘോഷിക്കുകയാണ്. കൂടുതൽ ആളുകൾ മുൻകാല ഐഡന്റിറ്റികളെ കൂടുതൽ അഭിമാനത്തോടെ ധരിച്ചാലോ? ഐഡന്റിറ്റി സ്ഥിരതയുടെ മാനദണ്ഡം നമുക്ക് ഇല്ലാതാക്കാം, ആരും എങ്ങനെയും നിറവേറ്റാത്ത ഒരു മാനദണ്ഡം, മാറ്റത്തിനും വളർച്ചയ്ക്കും അതിന്റെ തന്നെ ആവശ്യത്തിനായി സ്വീകരിക്കുക. ഐഡന്റിറ്റി അല്ലാത്തതും, കുറ്റമറ്റ രീതിയിൽ സ്ഥിരത പുലർത്താൻ കഴിയാത്തതുമായ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ നേരിടാൻ ഒരുപക്ഷേ സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ ജനപ്രീതി കൂടുതൽ ആളുകളെ പ്രേരിപ്പിക്കും.
ഒരാളുടെ ഭൂതകാലത്തിൽ നിന്ന് മറച്ചുവെക്കുന്നതിന് ഡാറ്റ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ഡിജിറ്റൽ അഴുക്കിന്റെ കളങ്കം വർദ്ധിപ്പിക്കും, മനുഷ്യനായിരിക്കുന്നതും മാറുന്നതും ലജ്ജിക്കേണ്ട കാര്യമാണ്. നമ്മുടെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഭൂതകാലത്തോടുള്ള ആരോഗ്യകരമായ മനോഭാവം, ഗണ്യമായ തെറ്റുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും നമ്മൾ മുമ്പ് എത്ര വ്യത്യസ്തരായിരുന്നുവെന്ന് അംഗീകരിക്കുക എന്നതാണ്. മാറ്റത്തെ ഒരു ന്യൂനതയായിട്ടല്ല, വളർച്ചയുടെ തെളിവായി, പോസിറ്റീവായി കാണാവുന്നതാണ്; ഒരു ന്യൂനതയേക്കാൾ ഒരു ഐഡന്റിറ്റി സവിശേഷതയായി.
...
താൽക്കാലിക സോഷ്യൽ മീഡിയയെ മനസിലാക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു രണ്ടാമത് മാർഗ്ഗം നിർദ്ദേശിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഭൂതകാലത്തിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞിരിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് വർത്തമാനകാലത്തെ സ്വീകരിക്കുന്നത് വഴി. ഞാൻ Snapchat-നെക്കുറിച്ച് എഴുതാൻ തുടങ്ങി ഒരു ഉപന്യാസംവേണ്ടി പുതിയ അന്വേഷണംകഴിഞ്ഞ ഫെബ്രുവരിയിൽ Snapchat-നെപ്പോലുള്ള ഒരു മാധ്യമം ചെയ്യുന്ന ഒരു കാര്യം സോഷ്യൽ മീഡിയ ഉപയോഗിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് നമ്മുടെ ദൈനംദിന കാഴ്ചപ്പാടിൽ മാറ്റം വരുത്തുന്നുവെന്ന് വാദിക്കുന്നു, ഭാവിയിലെ പാസ്റ്റുകളുടെ ഒരു ശ്രേണിയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുക. ഞങ്ങളുടെ ലൈവുകൾ ഡോക്യുമെന്റ് ചെയ്യുന്നത് പുതിയതല്ലെങ്കിലും, തരങ്ങളും നിലയും ഇതാണ്: സോഷ്യൽ മീഡിയ, സ്മാർട്ട്‌ഫോണുകൾ, നമ്മുടെ ബാക്കിയുള്ള വർദ്ധിച്ച ഡോക്യുമെന്റേഷൻ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ എന്നിവ ഇന്നുള്ള ലോകത്തെ ആർക്കൈവ് ചെയ്യാവുന്ന ഒരു സാധ്യതയുള്ള ഫോട്ടോ, GIF, വീഡിയോ, സ്റ്റാറ്റസ് അപ്‌ഡേറ്റ് ആയി കാണുന്നതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ, പ്രധാനമായും, സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്രത്യേകിച്ചും നമ്മുടെ ക്ഷണികതയ്ക്ക് പ്രേക്ഷകരെ നൽകുന്നു. ഇത് നമ്മെയും മറ്റുള്ളവരെയും സമഗ്രമായി രേഖപ്പെടുത്താനുള്ള നമ്മുടെ സന്നദ്ധതയ്ക്ക് ഭാഗികമായി ഉത്തരവാദിത്തമുള്ളതാണ്.
സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ യുഗത്തിലെ ഡോക്യുമെന്റേഷന്റെ ഈ സംസ്കാരം പ്രത്യേകിച്ചും ഗ്രഹാതുരതയായി ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്. കാരണം സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് പലപ്പോഴും ശാശ്വതമാണ്, ഇത് ‘ഡോക്യുമെന്ററി ദർശനം’ഒരു വികാരപരമായ നോട്ടമാണ്. സമീപകാല ഡിജിറ്റൽ സ്നാപ്പ്ഷോട്ടുകൾ കാലാകാലങ്ങളിൽ പ്രായമുള്ളവരാണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഫോക്സ്-വിന്റേജ് ഫോട്ടോ ഫിൽട്ടറുകൾ ‘ഇപ്പോഴുള്ള നൊസ്റ്റാൾജിയ'ഏതാണ്ട് ഏത് നിമിഷവും തികച്ചും ഓർമിക്കാൻ കഴിയുമ്പോഴാണ് അത് സംഭവിക്കുന്നത്. സ്ഥിരതയുള്ള സോഷ്യൽ മീഡിയ വർത്തമാനകാലത്തെ, പ്രമാണീകരിക്കാവുന്നത് ആയി മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. നേരെമറിച്ച്, താൽക്കാലികമായ സോഷ്യൽ മീഡിയ ഗ്രഹാതുരതയ്ക്ക് വിരുദ്ധമാണ്, അത് നിലവിലുള്ളിടത്ത് തന്നെ നന്നായിരിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നു.
ഇതുമൂലം, താൽക്കാലിക സോഷ്യൽ മീഡിയയ്ക്ക് മെമ്മറിയുമായി സങ്കീർണ്ണമായ ബന്ധമുണ്ട്. സ്ഥിരതയുള്ള സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ ആകർഷണീയതയുടെ ഒരു ഭാഗം, നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ തിരിഞ്ഞുനോക്കാനും ഓർമ്മിക്കാനും കഴിയും എന്നതാണ്. എന്നാൽ നമ്മൾ കൂടുതൽ സംരക്ഷിക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ ഓർമ്മിക്കുന്നു എന്ന യുക്തി ഹൈപ്പർ-ഡോക്യുമെന്റേഷനിൽ ഒരു പരിധിവരെ തകരാറിലായേക്കാം. ഒരുപക്ഷേ അവ കൃത്യമായി റെക്കോർഡ് ചെയ്‌തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കുന്നത് കുറവായിരിക്കും. മെമ്മറികളും, ഡേറ്റാബേസുകളിലേക്ക് ഓർമ്മിക്കുന്ന ചില ജോലികളും ഒഴിവാക്കുന്നതിലൂടെ ആ അവധിക്കാലം നമ്മൾ ശരിക്കും ഓർമിക്കേണ്ടതില്ല. കാരണം ഇത് ഡിജിറ്റൽ ഫോട്ടോ ആൽബങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കുന്നതിനായി സമഗ്രമായി സംഭരിച്ചിരിക്കുന്നു; ആർക്കൈവുകൾ വളരെയധികമുള്ളതിനാൽ നിങ്ങൾ അവ വീണ്ടും പരിശോധിക്കുന്നത് വളരെ അപൂർവ്വമായിരിക്കും എന്ന കാര്യം പ്രസക്തമാണ്. മറ്റൊരു തരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഭാവി തലമുറയ്ക്കായി എന്തെങ്കിലും രേഖപ്പെടുത്താതിരിക്കുന്നത് കൂടുതൽ ഓർമ്മിക്കുകയെന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ഉദാഹരണമായി, Snapchat കൗണ്ട്‌ഡൗൺ ടൈമർ അടിയന്തിര ശ്രദ്ധ ആവശ്യപ്പെടുന്നു; നിങ്ങൾ വേഗത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ, കഠിനമായി കാണപ്പെടും. ചിത്രം പൂർണ്ണമായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടില്ലായിരിക്കാം, പക്ഷേ അത് പറയുന്ന കഥയും ആ നിമിഷത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് തോന്നുന്നു എന്നതും ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നതാകുന്നു. സ്ഥിരതയുള്ള സോഷ്യൽ മീഡിയ ഒരു ഫോട്ടോയുടെ വിശദാംശങ്ങൾ നിർണ്ണയിക്കുന്നു, അതേസമയം താൽക്കാലികമായ സോഷ്യൽ മീഡിയ അത് എന്താണ് അർത്ഥമാക്കിയതെന്നും, അത് നിങ്ങളിൽ എന്ത് മാറ്റമാണ് സൃഷ്ടിച്ചതെന്നും നിശ്ചയിക്കുന്നു.
ഈ രീതിയിൽ താൽക്കാലിക സോഷ്യൽ മീഡിയ, സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ നിസ്സാരതയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായിരിക്കാം. സാധാരണഗതിയിൽ, എന്തെങ്കിലും രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് അത് ശ്രദ്ധ അർഹിക്കുന്നതായി പ്രഖ്യാപിക്കുക എന്നതായിരുന്നു; എന്നാൽ ഇന്നത്തെ പോലെ ഡോക്യുമെന്റേഷൻ വളരെ ഗണ്യമായി വികസിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ പ്രാധാന്യം കുറയുന്നു. നിലവിലെ വർത്തമാനകാലം സമൃദ്ധമായതിനാൽ സമീപഭാവിയിൽ സമീപമായ ഭൂതകാലത്തിന് കുറവുണ്ടാകും. ഇന്ന് സോഷ്യൽ സ്ട്രീമുകളിലേക്ക് ലോഗിൻ ചെയ്യുന്നത് പലപ്പോഴും വിരസതയുടെ ഒരു കമ്പോളമായി അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഈ സൈറ്റുകൾ ജനകീയമാക്കുന്ന ദൈനംദിന ക്ഷണികത “പ്രമാണവും” “പ്രാധാന്യവും” തമ്മിലുള്ള ഏത് അവശ്യ ബന്ധത്തെയും ആഴത്തിൽ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ഫോട്ടോഗ്രാഫുകൾ ദുർലഭമായിരുന്നപ്പോൾ, ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് ഡോക്യുമെന്റേഷൻ ഒരു പരിധിവരെ പ്രാധാന്യമർഹിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ ഇന്ന് ആരെങ്കിലും അവരുടെ ബുറിറ്റോ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നത് ഒരു തമാശയാണ്. ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് ഡോക്യുമെന്റേഷന്റെ സമൃദ്ധി അതിന്റെ തന്നെ പ്രതികൂലതയെ സൃഷ്ടിച്ചു: ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ ഫോട്ടോ എടുക്കാതിരിക്കുന്നതിന് പലപ്പോഴും പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു, ഉദാഹരണമായി, നിങ്ങളുടെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഒരു ചിത്രം എടുക്കാതിരിക്കുന്നത് സ്ഥാപനത്തോടും കമ്പനിയോടും ആദരവ് പ്രകടമാക്കും. ഹൈപ്പർ ഡോക്യുമെന്റേഷന്റെ യുഗത്തിൽ, ഫോട്ടോഗ്രാഫ് പ്രത്യേകമായും, ഡോക്യുമെന്റേഷൻ പൊതുവായും പ്രാധാന്യം കുറയുകയും, വിരസത വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. താൽക്കാലിക സോഷ്യൽ മീഡിയ ഏറെ ആവശ്യമായ ക്ഷാമം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ശേഖരിക്കാൻ അനുവദിക്കാതെ ഡോക്യുമെന്ററി ശേഖരണത്തിന്റെ ചക്രത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നു. നമ്മുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ തെളിവുകളുടെ ശേഖരമാണ് നമ്മൾ; എല്ലാം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പുരാവസ്തു ഇല്ല.
...
ഞാൻ നശ്വരത, വർത്തമാനകാലം, നിലവിലുള്ള നിമിഷം എന്നിവയ്ക്ക് അമിതശ്രദ്ധ നൽകുകയാണോ? ഒരു പരിധി വരെ, അതെ. സോഷ്യൽ മീഡിയ ചെറുപ്പമാണ്, നമ്മുടെ ഡാറ്റയുടെ ഈ സ്ഥിരതയിൽ നിന്ന് ഇത് വളരുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ഒരു തിരുത്തൽ, നശ്വരതയുടെ സന്നിവേശം, ഏറെ ആവശ്യമുള്ളതും വൈകിയതുമാണ്. നിലവിലുള്ളത് എല്ലായ്പ്പോഴും അനന്യവും നിശ്ചലവും സ്ഥിരവുമായിരിക്കേണ്ടതില്ല; ചില സമയങ്ങളിൽ ഇത് എന്തായിരിക്കുന്നുവോ അതിനെ അങ്ങനെ വിട്ട് ഏറ്റവും മികച്ചതായിരിക്കാം, കൂടുതൽ നിമിഷങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്താത്തതും പങ്കിടാത്തതുമായി കടന്നുപോകാൻ അനുവദിക്കുക, പക്ഷേ നിർബന്ധിതമായ ഡോക്യുമെന്ററി ബോക്സുകളും വിഭാഗങ്ങളും ഇല്ലാതെ തന്നെ വളരുന്ന ഡാറ്റാബേസുകളിൽ അനുബന്ധ അളവുകൾ ഫയൽ ചെയ്യുന്നു. പകരം, താൽക്കാലിക സോഷ്യൽ മീഡിയ വർത്തമാനകാലത്തെ ഒരു മ്യൂസിയത്തിലേക്ക് ക്യൂറേറ്റ് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒന്നിനെപ്പോലെയാണ്, പക്ഷേ അജ്ഞാതവും, തരംതിരിക്കാത്തതും, പ്രവർ‌ത്തിപ്പിക്കാത്തതുമായ ഒന്നായി കണക്കാക്കുന്നു
ഇവയൊന്നും നിലനിൽക്കുന്ന ഡോക്യുമെന്റേഷൻ ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന് പറയുന്നില്ല. ശാശ്വതമായ സോഷ്യൽ മീഡിയയെ താൽക്കാലിക സോഷ്യൽ മീഡിയ യഥാർത്ഥത്തിൽ എതിർക്കുന്നില്ല. ഞാൻ മുകളിൽ സമ്മതിച്ചത് പോലെ, നമ്മളിൽ പലരും പഴയകാല കരകൗശല വസ്തുക്കളെ വിലമതിക്കുന്നു. പ്രധാനപ്പെട്ട ജീവിത സംഭവങ്ങളുടെ ടൈംലൈനിന് ഒരു ഒരു ആകർഷണീയത ഉണ്ട്. എന്നാൽ സ്ഥിരത എന്നത് മാനദണ്ഡം ആയിരിക്കരുത്, ഒരുപക്ഷേ സ്ഥിരസ്ഥിതി പോലും ആയിരിക്കില്ല. കാര്യങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും എന്നെന്നേക്കുമായി പങ്കിടാത്ത സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു സോഷ്യൽ മീഡിയ പരിസ്ഥിതിയിൽ സമയത്തെ ഒരു അസ്ഥിരതയായി പരിഗണിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. അതെ, നിലവിലുള്ള പല സൈറ്റുകൾ‌ക്കും അവരുടെ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളിൽ ചില ഇല്ലാതാക്കൽ കഴിവുകളുണ്ട്, പക്ഷേ സോഷ്യൽ മീഡിയയ്ക്ക് അടിത്തട്ടിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ച നൈമിഷികത ഉണ്ടെങ്കിൽ കൂടുതലായി എന്തുചെയ്യും?
ഇത്തരത്തിലുള്ള ചോദ്യങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളുമാണ് ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും മറ്റുള്ളവർ കൂടുതൽ ചിന്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. വെബ്ബിന് മറവിയുടെ അവസാനം എന്ന് അർത്ഥമില്ല; തീർച്ചയായും അത് അങ്ങനെ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
